Osmanlı İmparatorluğu şüphesiz ki dünyanın gelmiş geçmiş en büyük İmparatorluklarından biridir. Osmanlı Hanedanı’nın Sultanları da 623 yıl hüküm sürmüş bu büyük devletin başı olarak dünyanın gelmiş geçmiş en önemli liderleri arasında yer almaktadır. Hatta İçlerinde öyle âlim, bilge padişahlar vardır ki, dünyaya bir daha böylesi gelir mi bilinmez.

İşte sizin için Osmanlı Padişahlarının tarihte iz bırakmış sözlerinden bazılarını derledik. Buyurun…

1. Fatih Sultan Mehmed

Eğer padişah siz iseniz geliniz ve ordunun başına geçiniz. Yok, eğer padişah ben isem, size emrediyorum! Gelip ordunun başına geçiniz.

2. Sultan II. Abdülhamid Hân

Hak arayan varsa, hakkını verin. Baş kaldıran varsa, başını kesin.

3. Fatih Sultan Mehmed

İmparatorunuza söyleyin, şimdiki Osmanlı padişahı öncekilere benzemez. Bizim elimizin ulaştığı yerlere, sizin imparatorunuzun hayalleri bile ulaşamaz.

4. Fatih Sultan Mehmed

Ey konstantiniye, ya sen beni alırsın, ya ben seni alırım.

5. Sultan IV. Murad

Allah, peygamber korkusu bilmez alçaklar! Unutmayın ki, intikam gecikir ama asla yaşlanmaz!

6. Yavuz Sultan Selim

Kılıcımız parladıkça düşmanın gözü ondan ayrılıp bizi göremez. Ama Allah esirgesin, bir gün paslanır da yaltırıklanmazsa düşman bizi görmek değil, bir de tepeden bakar.

7. Kanuni Sultan Süleyman

Halk içinde muteber bir nesne yok devlet gibi, olmaya devlet cihanda bir nefes sıhhat gibi.

8. Yavuz Sultan Selim

Şah İsmail’e

Şahım sen herkesi sadık yar sanma.
Sen herkesi dost mu sandın? Belki o, düşman olur.
Sadık ol, belki o alemde komutan olur.
Yar olur, düşman olur, komutan olur, sevgili olur.

9. Sultan IV. Murad

Yardım almaya alışan, emir almaya da alışır!

10. Sultan II. Abdülhamid Han

Tarih değil, hatalar tekerrür ediyor!

11. Sultan II. Abdülhamid Han

Savaş yalnız sınırlarda olmaz. Savaş bir milletin top yekün ateşe girmesidir.Eğer bu bütünlük sağlanmamışsa zafer tesadüfi, yenilgi kaderdir.

12. Sultan II. Abdülhamid Han

Bir karış dahi olsa vatan toprağını satmam, zira bu vatan bana değil milletime aittir. Milletim de bu toprakları ancak aldığı fiyata verir. Çünkü bu topraklar kanla alınmıştır, kanla verilir!

13. Yavuz Sultan Selim

Cesaret insanı zafere , kararsızlık tehlikeye , korkaklık ise ölüme götürür.

14. Yavuz Sultan Selim

Bu dünya iki padişaha yetecek kadar büyük değildir.

15. Fatih Sultan Mehmet

Dünya devleti ebedi değildir. Fani cihanda hiç kimse de ölümsüz değildir. İnsanların dünyada nefesleri sayılıdır ve ölümsüzlük kapısı kapalıdır.

16. Sultan II. Abdülhamid Han

Beni evhamlı sanıyorlardı hayır! Ben sadece gafil değildim, o kadar. Kırk yıl şu devletlerin birbirine düşmesini bekledim. Onlar birbirlerine düştü, şimdi ben tahtta değilim.

17. Sultan II. Abdülhamid Han

Düşmanın kurtuluş reçetesi öldürmek içindir. Esaretin bir çeşidi de borçlandırmadır.

18. Sultan II. Abdülhamid Han

Millet birbirini kırıp geçireceğine bırakın beni öldürsün. İcabı halinde donanmayı kaybetmemek için canımı vermeye hazırım.

19. Sultan II. Abdülhamid Han

Cevizin kabuğunu kırıp özüne inmeyen, cevizin hepsini kabuk zanneder.

20. Yıldırım Beyazid

Yenileceğinden korkan, daima yenilir.

21. Yavuz Sultan Selim

Kılıcımız parladıkça düşmanın gözü ondan ayrılıp bizi göremez. Ama Allah esirgesin, bir gün paslanır da yaltırıklanmazsa düşman bizi görmek değil, bir de tepeden bakar.

22. III. Mehmet

Valide, biz Sultan oğlu sultanız, kullanmayacaksak Eyüp Sultan Camii’nde bu kılıcı niçin kuşandık? Kararımız karardır, sefere çıkacağız. Taht uğruna devleti feda etmeyiz.

23. III. Mehmet

Ceddimiz, devletimizin kurucusu Osman Gazi Hazretlerinden, büyük dedemiz Kanuni Sultan Süleyman’a kadar bütün padişahlar askerin önünde sefere çıkmışlardır. Dedemiz Sultan İkinci Selim’le (II. Selim) cennetmekan pederimiz Sultan Murad (III. Murat) bu usulü bozdular. Biz dahi, başlangıçta seferi paşalarımıza ısmarlamakla hataya düştük. Asker evlatlarımız bizi başlarında görmek isterler. Kararımız odur ki yakında sefere çıkacağız. Hazırlıklar tamamlansın. Küffara haddini bildirmeye gitmek gerekir.

24. III. Ahmed

Sancak-ı Şerifi sana, seni Yüce Allah’a emanet eyledim. Tatar Hanı’nın sayı ile amel eyle, onun sözünden dışarı çıkma! (Baltacı Mehmet Paşa’ya)

25. II. Mustafa

Bana ağırlık ve hazine lazım değil. Yerinde kuru ekmek yerim. Vücudumu din uğruna esirgemem. Her ne denli zahmet arzulanırsa, sabr-ü tahammül eylerim. Halka hizmet tamama ermeyince seferden dönmem. Elbette kendim giderim!

26. II. Mustafa

Zevk, sefa ve rahatı kendimize haram eylemişizdir.

27. Osman Gazi

Bir yeri elde tutmak, o yeri fethetmekten daha zordur.

28. Orhan Gazi

Adaletin en kötüsü geç tecelli edenidir. Sonunda hüküm isabetli olsa da, geciken adalet zulümdür.

29. Orhan Gazi

Oğlu Murat Gazi’ye vasiyeti : 

Oğul! Cennet mekan babam Osman Gazi Han bir avuç toprağı beylik yaptı. Biz Allah’ın izniyle beyliği sultanlığa çevirdik. Sen daha da büyüğünü yapacaksın! Osmanlı’ya iki kıta üzerine hükmetmek yetmez. Zira İ’la-yı kelimetullah (Allahü tealanın ismi şerifini yüceltmek, İslamiyet’i yaymak) azmi iki kıtaya sığmayacak yüce bir azimdir.

30. Sultan II. Süleyman

Emir Allah’ındır… Lâkin kulların hiç hatası yok mudur?
Andımız olsun ki, Belgrad’ı düşman eline komayız. Velâkin orada kılıçtan geçirilen, katledilen binlerce Müslüman için ağlarız!

31. Sultan IV. Murad

Yardım almaya alışan, emir almayada alışır!

32. II. Mahmud

Kılıç kınından çıkmadıkça it sürüsü dağılmaz.

33. Yıldırım I. Bayezit

Gidin, daha çok müttefik ve daha büyük ordularla karşıma çıkın ki, kazanacağım şan ve zafer de daha büyük olsun!

34. V. Mehmet Reşat

Ben Osmanlı Padişahı, İslâm Halifesi, fakat her şeyden evvel Türk Hakanıyım.

35. Fatih Sultan Mehmed

Sırrıma sakalımın bir tek telinin dahi vakıf olduğunu bilsem, sakalımı kökünden keserim.

35. II. Ahmed

Bak Paşa, sana devlet işlerini doğrulukla yapasın, harbe gidesin, dedim. Gitmedin. Hizmetinde bulunan çalışkan kulları yakasından tutup zorla dışarı atmak cesaretini gösterdin. Ağalara araba gönderdin, yeniçeriler ayaklandı dedin. Ben de zorba aradım. Meğer zorbaların başı senmişsin!

Benden ibret al ki, bu diyarlara zayıf bir bey olarak gelip hak etmediğim halde bunca inayet-i celile-i Rabbaniye’ye mazhar oldum. Sen de benim yolumdan git ve bu Din-i Muhammedi’yi ve ashabını, başka sana tabi olanları koru. Allah’ın (c.c) hakkını ve kulların hukukunu gözet! Ve senden sonrakilere böyle nasihat etmekten geri durma. Ve adalet ve insafa riayet ile zulmü kaldırmaya devam ile her bir işe teşebbüs de Allah’ın yardımına güven. Halkını düşman istilasından ve zulme uğratılmaktan koru! Haksız yere hiç bir ferde layık olmayan muamelede bulunma! Halkı taltif et, hepsinin rızasını kazan.

36. VI. Mehmed Vahidettin

Facialara kalkan olamadım ise de; siper sâika (paratoner) vazifesi gördüm… Bütün musibetleri üzerime çektim. Kendimi feda ederek vatanı kurtarmaya çalıştım. Dinine, devletine, vatanıma ve milletine hıyanet edenlerin aziz Allah’ın kahreden kudretli gücüne hedef olması için yakarıyorum..Her tarafı istilâ eden inkılâb ve ihtiras içinde karşı koyma yahut baş eğme imkânını bulamadım. Kamuoyuna sükûn ve durumda açıklık belirinceye kadar İstanbul’dan geçici olarak ayrılmaya karar verdim..Vekili olduğum şanı yüce peygamberin yaptığını yaptım, hicret ettim..Elbet bir gün hak kuvvete üstün gelecek ve necîb milletimiz hakikatleri öğrenecektir..Biz her şey olabiliriz. Cahil, tecrübesiz, hatalı bir siyasete kapılmış olabilir ve zararlar da verebiliriz ama Osman oğlu olarak nasıl vatan haini olabiliriz?

37. Osman Gazi

Oğlu Orhan Gazi’ye vasiyeti:

Ey oğul! Her işten önce din işlerine dikkat et. Zira farizaya (farzlara) dikkat, din ve devletin güçlenmesine sebeptir. Din işlerini; dikkatli olmayan, itikadı bozuk ve doğru yoldan ayrılmaya yönelen, büyük günahlardan kaçınmayan, helala-harama dikkat etmeyen sefihlere ve ayrıca tecrübesiz kişilere bırakma, devlet idaresinde bu gibi kişilere iş verme!.. Zira yaratandan korkmayan, yaratılandan hiç korkmaz. Büyük günah işleyen ve bunu devam ettiren kimsede sadakat olmaz. Böyle kişilerin sadakati olsa ümmeti olduğu Peygamber-i Zişan’ın sadık tebligatı üzere hareket eder de şer’i şerifin dışına çıkmazdı. Zulümden, bid’atten sakın. Zulme ve bid’ate teşvik edenleri devletinden uzaklaştır. Çünkü böyleleri seni zevale uğratmış olurlar.

Daima cihad ile devletini genişletmeye çalış. Çünkü uzun zaman sefer olunmazsa askerin secaatine; reislerin ve kumandanların bilgi, tedbir ve malumatına ağırlık ve noksanlık gelir. Böyle sefer işlerini bilenler ölür gider de yerine tecrübesiz kimseler gelir, bu yüzden de bir çok hatalar meydana gelir ki, bundan da devlet büyük zararlar görür. Beytü’l-mali koru! Devletin servetini çoğaltmaya çalış!.. Şer’i şerifin ölçüsüne göre sana ait olana kanaatle, ihtiyaçlarından ve gerekli olanlardan başka lüzumsuz yere telef etme, israftan kaçın. Askerinle, malınla gururlanma. Zira onlar Allah yolunda cihad için milletin işlerinin yerli yerinde görülmesi ve cihana adalet ve fazileti yayman için vasıtadırlar.

Sadakatle Allah rızası için çalışan devlet erkanını koru!.. Vefatlarından sonra böyle kimselerin çoluk-çocuğuna bak, ihtiyaçlarını karşıla.!..Halkından hiç kimsenin malına tecavüz etme!.. Hak edenlere yardım ile iltifat elini uzat, böylelerinin yakınlarını sıkıntıdan kurtar. Askeri erkanı iyi koru!.. Âlimler, fazıllar, sanatkârlar, edipler; devletin bedeninin gücüdür. Bunlara iltifat ve ikramda bulun. Bir kemal sahibi işitince onunla yakınlık kur, dirlikler ver ve ihsan eyle!.. Hükümetinde ulema, fazıl kimseler, erbab-ı maarif çoğalsın, siyaset ve din işleri nizam bulsun!..